FANDOM


Poprzedni odcinek
Noc i wrzask
Niespodzianki spod spodu Następny odcinek
Gdzie zimują Ognioglisty
Artykuł
Niespodzianki spod spodu (ang. Tunnel Vision) — czwarty odcinek sezonu Jeźdźcy smoków: Obrońcy Berk. Jego premiera w USA odbyła się 10 października 2013 roku, a w Polsce 24 lutego 2014 roku na kanale Cartoon Network.

Opis

Na Berk jeźdźcy usiłują umyć Pyskacza. Ten wpada w ich pułapkę, ale kąpiel nie dochodzi do skutku, ponieważ w studni nie ma wody. Czkawka, chcąc zbadać przyczynę jej braku, udaje się do podziemi. Znajduje tam skorupki jaj i znajome tunele, które wydrążyć mógł tylko jeden gatunek - Szeptozgon. Jednak jeden z korytarzy jest dużo większy od pozostałych.

Fabuła

Na wyspie Berk trwa polowanie na Pyskacza. Czkawka próbuje złapać mężczyznę, lecz ten okazuje się być bardzo szybki. Chłopak woła na pomoc Astrid i Wichurę. Smoczyca strzela kolcami tuż pod stopy Gbura, który nie ma już dokąd uciec. Kowal opiera się i próbuje rozmawiać, lecz pozostali nie są przekonani. Nieopodal Śledzik razem ze Sztukamięs próbują wyciągnąć wodę ze studni. Tymczasem Stoick i Czkawka dalej rozmawiają z Pyskaczem, powołując się na dobro całej wioski. Za Gburem ląduje Sączysmark, który nakazuje Hakokłu wrzucić do balii Pyskacza. Jednak smok sprzeciwia się jeźdźcowi, w skutek czego zamiast mężczyzny, w zbiorniku ląduje Jorgenson. Zdezorientowany Pyskacz próbuje dalej się bronić, lecz sytuację wykorzystuje Szczerbatek. Dzięki jego sprytowi udaje się wrzucić kowala do balii. Jednak gdy pozostali chcą napełnić zbiornik wodą, Śledzik oznajmia, że studnia jest pusta.

Stoick postanawia sam to sprawdzić i po chwili okazuje się, że Ingerman miał rację. Wódz wioski jest zdziwiony tym faktem, ponieważ studnia została wykopana zaledwie dwa lata wcześniej. Czkawka sugeruje, że coś musiało się wydarzyć, a woda nie mogła tak po prostu zniknąć. Jednak Stoick nakazuje wykopać nowe ujęcie.

Młodzi jeźdźcy spotykają się w Akademii, gdzie próbują znaleźć rozwiązanie problemu z wodą. Czkawka nakazuje bliźniakom polecieć nad jezioro Larsa i napełnić balię, zaś Astrid i Sączysmarka wysyła do Zatoczki. Chłopak zostaje sam ze Śledzikiem, któremu oznajmia swój plan. Chociaż Ingerman nie wydaje się przekonany, szef Akademii zamierza zbadać wysuszoną studnię.

Tymczasem Astrid z Sączysmarkiem napełniają pojemniki wodą z Zatoczki. Jorgenson wpada na pomysł, by sprzedawać ją spragnionym ludziom. Dziewczyna jednak to krytykuje, mówiąc, że nie zamierza się wzbogacać na nieszczęściu innych. Sączysmark postanawia wcielić swój plan w życie bez jej pomocy.

W wiosce Sztukamięs opuszcza Czkawkę w głąb studni. Po chwili chłopak natrafia na linię, obrazującą poprzedni poziom wody. Dziwi się, ponieważ sięgała ona bardzo wysoko, a kamienie jeszcze są mokre. Chcąc sprawdzić stan dna, rzuca na dół niewielki kamyk. Gdy słyszy twarde uderzenie, nakazuje Śledzikowi opuścić się niżej. Chłopak niechętnie wykonuje polecenie i Gronkiel obniża lot. Nagle smoczyca dostrzega wóz pełen głazów i leci w jego stronę. Jednak lina, na której opuszczała chłopaka, zahacza o ostry kamień, i blokuje ją. Sztukamięs, chcąc dostać się do posiłku, gwałtownie się wyrywa, a lina ulega przecięciu. Czkawka spada na dno studni, zaś Szczerbatek, słysząc, że jego jeździec jest w opałach, wskakuje za nim. Przestraszony Śledzik woła przyjaciół, ale nie otrzymuje odpowiedzi.

Na dole Czkawka otrząsa się, gdy wpada na niego Szczerbatek. Chłopak w ostatniej chwili unika zmiażdżenia przez smoka. Po chwili przy studni zjawia się Stoick i woła syna. Ten odpowiada mu, że wszystko jest w porządku. Okazuje się jednak, że nie jest w stanie się wydostać. Wódz, słysząc to, także postanawia zejść na dół, lecz Czkawka tłumaczy, by został na górze – w przeciwnym razie także utknie. Szef Akademii upewnia ojca, że znajdzie wyjście, po czym razem ze Szczerbatkiem rusza głębiej w korytarz. W trakcie podróży zwierza się przyjacielowi ze swoich obaw – chłopakowi wydaje się, że nie są w tych tunelach sami.

Podczas dalszego przemierzania jaskiń przyjaciele natykają się skorupy smoczych jaj. Czkawka postanawia przyglądnąć się im bliżej, zaś Szczerbatek zaczyna warczeć. Po chwili chłopak dostrzega obok skrzynię z symbolem Łupieżców. Syn wodza postanawia dowiedzieć się więcej i nakazuje przyjacielowi oświetlić grotę. Okazuje się, że znajdują się w niej setki skorup, a także tuneli. Czkawka domyśla się, że zostały one wydrążone przez Szeptozgony. Jednak jeden z nich jest wyraźnie większy od pozostałych.

Tymczasem na górze Pyskacz rozdziela mieszkańcom wodę. Sączysmark zaś sprzedaje ją, chcąc zrobić interes życia. Chłopak naśmiewa się z Astrid, która rozdaje wodę za darmo. Dziewczyna próbuje przemówić przyjacielowi do rozsądku, lecz ten jej nie słucha. Mając ku temu okazję, blondynka rzuca ludziom kilka dzbanków, jednocześnie odbierając klientów Sączysmarkowi.

Czkawce udaje się znaleźć wyjście, ale okazuje się zablokowane. Nagle gaśnie mu latarnia. Gdy Szczerbatek ponownie ją zapala, za nimi pojawia się Szeptozgon. Nocna Furia strzela w stronę smoka, by zyskać czas na ucieczkę. Jednak po drodze spotykają jeszcze dwa inne dzikie gady. Przyjaciele uciekają przed bestiami, gdy te nagle przestają ich gonić. Chłopak i smok zawracają, by dowiedzieć się, co się stało. Nagle spadają na nich odłamki skał, a nad sobą Czkawka dostrzega tunel. Treser odkrywa, że Szeptozgony uciekły na górę – do wioski.

Na powierzchni Berk, Szeptozgon atakuje Gustawa, którego broni Pyskacz. Kowal bardzo szybko rozprawia się z smokiem, którego zmusza do schowania się pod ziemię. Gad za swój następny cel obiera Sączysmarka. Stoick, widząc to, dmie w róg, ogłasza alarm i tworzy linię obrony. Hakokieł w ostatniej chwili ratuje swojego jeźdźca, a Astrid z Wichurą przeganiają bestię. Z kolei dziewczynę przed kolejnym Szeptozgonem ratuje Śledzik. Natomiast Ważki staje do walki z potworem, jednak ten uderza go i odtrąca na wiele metrów. Wódz postanawia pójść po Thornado.

Astrid zastanawia się, skąd w wiosce mogły się wziąć Szeptozgony, zauważając przy tym, że smoki są dziwnie małe. Śledzik oznajmia, że pewnie są to młode osobniki. Dziewczyna uważa, że to lepiej, ale Ingerman tłumaczy, że wręcz przeciwnie – młode potrafią być okrutniejsze niż dorosłe, ponieważ nie panują nad wszystkimi swoimi umiejętnościami.

Tymczasem Czkawka ze Szczerbatkiem w końcu wydostają się na powierzchnię. Astrid atakuje kolejnego Szeptozgona, by po chwili natknąć się na bliźniaki. Dziewczyna tłumaczy Mieczykowi i Szpadce plan działania, lecz ci zdają się nie słuchać i z zachwytem obserwują spustoszenie, spowodowane przez dzikie gady. Za nimi pojawia się Szeptozgon, jednak Wymowi i Jotowi udaje się odstraszyć bestię. Śledzik stwierdza, że muszą wywabić smoki z tuneli, co natychmiast wykonuje Sączysmark.

Czkawka ląduje obok kuźni i nakazuje Szczerbatkowi, by go osłaniał, zaś sam udaje się do budynku w poszukiwaniu swojej tarczy. Nocna Furia staje do starcia z Szeptozgonem, który ostatecznie zostaje odstraszony przez światło, odbite z broni Czkawki. Chłopak dosiada smoka i wspólnie przeganiają bestię. Gdy przyłącza się Astrid, treser informuje dziewczynę, że to przez tunele Szeptozgonów studnia wyschła. Dziewczyna oznajmia, że domyśliła się tego już wcześniej, po czym dodaje że gady trzeba wywabiać na powierzchnię. Chłopak odpowiada, że właśnie po to wziął tarczę. Po chwili Czkawka razem z resztą jeźdźców przeganiają Szeptozgony z wioski.

Pozostali cieszą się ze zwycięstwa, gdy szef Akademii oznajmia, że to jeszcze nie jest koniec. Po chwili ziemia zaczyna drżeć, a spod niej wyłania się wielki, biały potwór, potwierdzając słowa chłopaka. Gdy bestia rusza w stronę wioski, Szczerbatek strzela w nią plazmą. Jedynie rozwściecza to smoka, który zaczyna głośno ryczeć, dezorientując wierzchowce jeźdźców – a przywołując Szeptozgony.

Czkawka nakazuje przyjaciołom zająć się Szeptozgonami, zaś sam leci na największą bestię – nazwaną przez Mieczyka Krzykozgonem. Astrid z Sączysmarkiem zwracają uwagę trzech mniejszych smoków, które zaczynają ich gonić. Tymczasem szef Akademii atakuje białego potwora, który uderzeniem ogona, strąca go na ziemię. Krzykozgon szykuje się do rewanżu, gdy nagle obrywa falą dźwiękową, stworzoną przez Thornado. Stoick ratuje swojego syna, zaś chłopak wraca do poprzedniego planu – wygonienia bestii z wioski.

Astrid i Sączysmark sprytem pokonują jednego Szeptozgona, zaś Śledzik radzi sobie z drugim. Czkawka sprawdza, czy Krzykozgon ma taką samą słabość, co jego mniejsi kuzyni, lecz ku zdziwieniu chłopaka, światło nie odstrasza potwora – wręcz przeciwnie, zdaje się go rozwścieczać. Bestia znów zaczyna ryczeć, po czym rzuca się do ataku na Czkawkę i Szczerbatka. Stoick znów chce pomóc synowi, lecz na drodze staje mu trzeci Szeptozgon, którego Thornado szybko ogłusza. Na pomoc wodzowi przylatują bliźniaki, które uniemożliwiają gadowi powrócić do tunelu. Ważki oznajmia, że sam poradzi sobie ze smokiem, zaś Mieczyka i Szpadkę wysyła do Czkawki.

Tymczasem młody Haddock próbuje rozgryźć zachowanie Krzykozgona na światło. Dochodzi do wniosku, że może być to słabością smoka, po czym leci dalej, próbując zgubić bestię wśród skał. Na pomoc przylatują mu pozostali jeźdźcy. Astrid podlatuje do chłopaka, którego pyta o plan działania. Szef Akademii żali się, że nie może znaleźć niczego, co mógłby wykorzystać, lecz po chwili wpada na pomysł.

Krzykozgon strzela w stronę Czkawki, a chłopak i smok tracą równowagę i rozbijają się na pobliskiej skale. Bestia może wykończyć przeciwników, lecz zostaje zaatakowana przez Mieczyka i Szpadkę. Po chwili dołączają się także pozostali jeźdźcy. Potwór, chcąc się od nich odpędzić, zaczyna strzelać swoim ogniem. Jednak jego uwagę znów przykuwa światło, odbite przez tarczę Czkawki. Treser stwierdza, że może da się wykorzystać ogromny rozmiar smoka, po czym znów zaczyna uciekać, jednak tym razem w górę. Gdy już znajdują się ponad chmurami, jeździec na Nocnej Furii zaczynają nurkować. Ściągają smoka na skały, gdzie Szczerbatek może wykorzystać swoją zwinność. Lecą przez pewien czas, chcąc uśpić czujność smoka. Kiedy znajdują się na miejscu, chłopak za pomocą tarczy oślepia Krzykozgona, który – skupiony na świetle – wpada na skały. Smok rozbija się, a kamienie odłupane w wyniku kolizji, łamią mu skrzydło, w wyniku czego nie może latać. Bestia przywołuje pozostałe Szeptozgony, które pomagają olbrzymowi. Szczerbatek, widząc, że wróg jest osłabiony chce go wykończyć, ale Czkawka go powstrzymuje.

Po tym zajściu Stoick naprawia uszkodzenia wyrządzone przez smoki, a Czkawka opowiada mu, co widział w tunelach. Chłopak mówi, że znalazł tam skrzynie z symbolem Łupieżców, co znaczy, że Albrecht celowo podrzucił jaja pod wyspę. Treser martwi się tym, że wróg wykorzystuje smoki. Wódz jednak odpowiada, że teraz najważniejszy jest problem z wodą, nie z Albrechtem. Nagle zostają zawołani przez Śledzika, który zauważa, że studnia zaczęła się napełniać. Pyskacz, słysząc to, chce uciec, ale Stoick go powstrzymuje i zmusza do kąpieli.

Tymczasem Czkawka z Szczerbatkiem przebywają na klifie. Tam odnajduje ich Astrid, która pyta tresera, czemu nie pomagał w kąpieli. Treser zdradza, że wciąż myśli o Krzykozgonie. Dziewczyna próbuje przekonać przyjaciela, że już pokonali potwora, lecz ten myśli inaczej. Chłopak opowiada jej o zwyczaju młodych Szeptozgonów – gady często powracają tam, gdzie się wykluły i zostają już na zawsze. Syn wodza oznajmia, że jeszcze spotkają się z Krzykozgonem.

Tymczasem na innej wyspie Szeptozgony karmią swojego przywódcę, który zaczyna odzyskiwać siły.

Najważniejsze wydarzenia

Postacie

Ludzie

Smoki

Pozostałe gatunki

Ciekawostki

  • Mimo podłożenia pod Berk kilkudziesięciu jaj, wykluwają się tylko trzy Szeptozgony.
  • Okazuje się, że Pyskacz nienawidzi brać kąpieli, tłumacząc to tym, że wikingowie muszą śmierdzieć.
  • Dowiadujemy się, że Szpadka i Mieczyk są fanami Szeptozgonów.
  • Nazwę dla Krzykozgona wymyślił Mieczyk.
  • Śledzik powiedział Astrid że młode Szeptozgony są jak rozkojarzone piły tarczowe. W czasach wikingów nie było pił tarczowych.

Zobacz też

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.